فولاد آلیاژی از آهن و مقدار کنترل‌شده‌ای کربن است که با اضافه شدن عناصر آلیاژی دیگر، خواص مکانیکی آن بهبود می‌یابد. آهن به‌تنهایی استحکام و مقاومت کافی ندارد، اما با تبدیل آن به فولاد، مقاومت، سختی و قابلیت شکل‌پذیری آن افزایش پیدا می‌کند.

فولادها معمولاً بر اساس ترکیب شیمیایی، ساختار بلوری و کاربرد نهایی دسته‌بندی می‌شوند. از مهم‌ترین انواع فولاد می‌توان به فولاد ساده کربنی، فولاد آلیاژی، فولاد زنگ‌نزن (استیل)، فولاد ابزار و فولادهای با استحکام بالا اشاره کرد.

فولاد زنگ‌نزن یا استنلس استیل دارای مقاومت بسیار بالا در برابر خوردگی و زنگ‌زدگی است. این ویژگی ناشی از وجود عنصر کروم در ساختار آلیاژ است. این نوع فولاد به دلیل دوام و ظاهر مناسب، در صنایع غذایی، تجهیزات پزشکی و کاربردهای دکوراتیو استفاده می‌شود.

در نورد گرم، فولاد در دماهای بالا شکل‌دهی می‌شود و نتیجه آن تولید مقاطع سازه‌ای با استحکام مناسب است. اما در نورد سرد، فولاد در دمای محیط شکل‌دهی شده و محصول نهایی دقت ابعادی بهتر و سطح ظریف‌تری دارد. ورق‌های نورد سرد اغلب در صنایع ظریف‌تر و بدنه‌های صنعتی استفاده می‌شوند.

برای اطمینان از استاندارد بودن فولاد، باید گواهی‌های معتبر کنترل کیفیت، آنالیز شیمیایی، تست مکانیکی و مشخصات فنی محصول بررسی شود. همچنین خرید از تامین‌کنندگان معتبر نقش مهمی در تضمین کیفیت دارد.